Waar is Rudolph?

Een aantal weken geleden zijn er door de Sami enkele duizenden rendieren in onze gemeente losgelaten. Men doet dit omdat het sneeuwdek in onze streek in de winter net wat dunner is dan in Lapland. Daardoor kunnen de rendieren iets beter bij de korstmossen komen die ze graag eten. Bij het hoge noorden horen elanden, rendieren, wolven, vossen, dassen, beren, reeën, lynxen en veelvraten. Een aantal van die dieren zul je nagenoeg nooit zien maar rendieren zijn aan mensen gewend. Daarom is het relatief gemakkelijk ze op te sporen. Het is mooi winterweer en we hebben zin om buiten te zijn, lekker in de sneeuw en de frisse lucht. Na het ontbijt springen we de auto in en gaan we op zoek naar rendieren. We weten een aantal plekken waar ze met regelmaat worden gezien. We besluiten richting Backsjön te rijden en terwijl we nog door ons dorp rijden spotten we al een reetje in de weilanden die langzaam door de diepe sneeuw stapt.

Het is mooi open weer vandaag en we schieten onderweg wat mooie plaatjes. Zodra we van de provinciale weg af gaan richting Backsjön hebben we meteen geluk. We zien twee rendieren in de berm. Je ziet rendieren wel vaker dichtbij of op de weg, het zout wat er op de weg ligt vinden ze lekker.

We zijn super blij dat we al zo snel deze mooie dieren hebben gevonden. We besluiten nog een stuk verder te rijden richting Backsjön in de hoop nog veel meer rendieren te zien. Misschien kunnen we verderop de route ergens parkeren en in de omgeving rondwandelen. Na een paar kilometer komen we bij een groot meer waar verschillende mensen aan het ijsvissen zijn. Tegenover het meer staan een aantal auto’s geparkeerd. We zien nog een auto daar het pad in rijden en besluiten deze auto te volgen in de hoop bij nog enkele parkeerplaatsen uit te komen. Mijn god, was dit een verkeerde keuze……..We hebben gelukkig een Volvo V90 Cross Country (4-wheel drive) maar we komen in een karrespoor terecht op een smal bospad met flink wat sneeuw en nergens de mogelijkheid om te keren. Als we hier vast komen te zitten, hoe komen we hier dan ooit weg???

Er komen nog best wat stuurkunsten aan te pas om goed in het spoor te blijven en niet vast te komen zitten in de diepe sneeuw (ondanks de 4-wheel drive). Na een aantal kilometer stapvoets verder gereden te hebben komen we bij de auto uit die voor ons dit pad in was gegaan. Bleek dat deze mensen niet op zoek waren naar een parkeerplaats bij het grote meer. Het waren een vader en zoon die bij een ander meer, diep in de bossen gingen ijsvissen. Op het punt waar zij hun auto stil hadden gezet was er net voldoende ruimte om te keren en gelukkig kwamen we niet vast te zitten. We reden dezelfde route stapvoets weer terug en waren blij dat we zonder kleerscheuren weer bij de “grote weg” uitkwamen. Les geleerd: nooit zomaar weer een bospad indraaien als je niet weet waar het naartoe gaat………We rijden nog een stuk verder richting Backsjön maar zien helaas geen rendieren meer. We komen bij een parkeerhaven aan een groot meer en besluiten daar de auto te parkeren en lekker een stuk te gaan wandelen. De omgeving is schitterend en het is heerlijk winters weer.

Alles bij elkaar wandelen we zo’n 8 kilometer maar helaas spotten we geen rendieren meer. Dat mag de pret niet drukken want het was een heerlijke wandeling. We rijden weer naar huis en stoppen onderweg bij een loppis. We hebben nog een fauteuil achter in de auto liggen. De oude fauteuil van de logeerkamer die we net vervangen hebben door een nieuwe. De fauteuil is nog in prima staat alleen niet onze smaak. Bij de loppis zijn ze er blij mee en de opbrengsten gaan in dit geval naar het goede doel.

Wanneer we thuiskomen gaat Frank nog even aan de slag met een klusje in huis. Op iedere traptrede zit een kunststof stootlijst geplakt. Helaas heeft de lijm waarmee deze stootlijsten zijn aangebracht op veel plekken losgelaten. Op het merendeel van de treden worden de lijsten opnieuw vastgelijmd. Het blijkt alles bij elkaar een wat lastigere klus dan verwacht maar aan het einde van de avond ziet het er allemaal weer prima uit. Chantal verzorgt weer een heerlijke maaltijd. Een stoofpot met langzaam gegaard varkensvlees, aardappeltjes, champignons, wortel en uitgebakken spekjes in een rode wijn saus. Zeer de moeite waard!!!

Stoofpotje

De avond besteden we bij het haardvuur met een hapje en een drankje en we kijken een dvd. Aangezien we het grootste deel van de dag buiten zijn geweest zorgt het warme haardvuur ervoor dat onze ogen al op tijd dichtvallen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: