Pulka Masters 2018

We zijn vanochtend op tijd uit de veren. Frank is om 08.15 uur beneden, de rest van de familie volgt een half uurtje later. Het is vandaag de laatste volle dag van onze vakantie. Wat is de tijd weer snel voorbij gegaan. We kijken er nog niet echt naar uit om morgen weer naar Nederland te gaan. Vandaag hebben we nog iets leuks op het programma staan. We gaan naar Hallstaberget in Sollefteå voor de Pulka Masters 2018. Dit is een sleewedstijd voor jong en oud waarbij op de “babypiste” telkens twee deelnemers tegen elkaar strijden in een slalomafdaling op de slee. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat we alleen gingen kijken, echter hebben Pascal en Frank eerder deze week afgesproken om mee te doen in een poging om de Nederlandse eer hoog te houden.

Na het ontbijten, opfrissen, afwassen en aankleden zitten we om 10.45 uur in de auto. Wanneer wij bij Hallstaberget aankomen is het gezellig druk. Op een grote bbq worden burgers en worsten gegrild, er staan grote luidsprekers en er wordt muziek gedraaid, het parcours op de piste is al uitgezet, een groot aantal kinderen is al aan het sleeën en er zijn een hoop skiërs op de piste. Met andere woorden: een bovengemiddelde drukte! Er heerst een gezellige sfeer, het is bewolkt en het sneeuwt af en toe ligt met een temperatuur van slechts 4 graden onder nul. Prima te doen dus!

Onze vrienden uit het dorp zijn er ook al. Daarnaast komen we al snel een stel Nederlanders tegen die recentelijk naar Zweden zijn verhuisd. We hebben ze voor het eerst ontmoet tijdens onze trip rondom de jaarwisseling toen we bij Farm Backsjön een sleehondenrit gingen doen. Zij hielpen beiden op de farm. We maken gezellig een praatje, het is toch altijd weer leuk om andere Nederlanders uit onze gemeente te treffen.

Pascal en Frank kijken samen even op het wedstrijdbord. Eerst wordt de wedstrijd voor de kinderen afgewerkt, daarna zijn de volwassenen aan de beurt. Tot onze spijt zien we op het bord dat Pascal en Frank in de eerste run al tegen elkaar moeten. Erg jammer, die hadden we liever voor de finale bewaard.

Nadat de wedstrijd voor de kinderen achter de rug is worden de volwassenen opgeroepen om zich klaar te maken voor de strijd. Pascal en Frank haasten zich niet direct want op het wedstrijdbord staan zij als laatste run in de eerste ronde voor de volwassenen gepland. De wedstrijd begint en ineens worden Pascal en Frank opgeroepen. De volgorde is een beetje omgegooid en nu zijn ze meteen als 2e race aan de beurt. Ze ploeteren de heuvel op (omdat we snel moeten zijn) en mogen meteen starten. Na een spannende, bloedstollende afdaling komt Frank uiteindelijk met een nipte voorsprong als eerste over de streep. Tja, er moet er 1 winnen al vinden we allebei nog steeds dat we deze race tot de finale hadden willen bewaren.

Frank sjouwt meteen weer met zijn slee de heuvel op en wat schetst zijn verbazing? Zijn volgende tegenstander is een Nederlandse dame. Een dame die we reeds “kennen” via Facebook. We hebben elkaar nog niet live gesproken maar we zijn wel lid van dezelfde Facebook groep. Het betreft Nicole Pieren van Fields Sweden (een media/nieuwsbedrijf bij ons in de gemeente. Zij maken mooie filmpjes en foto’s met behulp van een drone voor allerlei verschillende doeleinden). Ze wensen elkaar succes met de aankomende strijd en vol goede moed gaan Nicole en Frank de piste af. Ook deze race wordt door Frank gewonnen. Onderaan de piste worden wat high fives uitgedeeld en we maken eigenlijk nu pas voor het eerst vluchtig kennis. We weten nu in ieder geval van elkaar wie we zijn.

Frank moet meteen weer de piste op want de volgende race zal al snel volgen. Zodra hij bovenaan het parcours is moet hij meteen weer aan de bak. Dit keer tegen Pelle Larsson. Frank is al redelijk vermoeid bij de start van de race en al snel blijkt dat hij dit maal met een pro te maken heeft. Deze run wordt volstrekt kansloos van Pelle verloren die met ruim 3 sleelengtes voorrang als eerste over de eindstreep komt. Wederom worden er felicitaties uitgedeeld. Pelle is de meer dan terechte winnaar van deze run en naar later blijkt de terechte winnaar van de Pulka Masters 2018. Hij had overigens de wedstrijd al eens eerder gewonnen en deze editie werd dit jaar bij de kinderen gewonnen door zijn dochter.

Frank dacht dat het er nu opzat maar niets bleek minder waar. Hij werd meteen weer de piste opgestuurd want er moest nog gestreden worden om de 3e en 4e plaats. Eenmaal bovenaan het parcours gekomen is Frank bekaf en feliciteert zijn tegenstander alvast met de komende overwinning 🙂 . De race start en na de eerste 2 poortjes ligt Frank op een kleine achterstand. Dan stuurt zijn tegenstander bij het derde poortje verkeerd waardoor ze recht tegen het poortje aan vliegt. Dit levert dermate veel vertraging op dat Frank uiteindelijk met ruime voorsprong over de eindstreep komt. Met veel drama wordt de podiumplaats bij de eerste deelname aan de Pulka Masters gevierd.

Vlak voor de prijsuitreiking komt de organisatie er pas achter (door de ongebruikelijke naam) dat Frank uit Nederland komt. Met gepast gevoel voor sensatie wordt er nu een extra dimensie aan deze ludieke prijsuitreiking gegeven. De spelleider noemt door zijn microfoon de Pulka Masters een internationaal gewaardeerde wedstrijd waarvoor zelfs mensen uit Nederland speciaal naar Zweden zijn gekomen. Vol dankbaarheid en trots neemt Frank zijn bronzen medaille in ontvangst.

Deze hele wedstrijd staat natuurlijk in het teken van familiaire gezelligheid en wat dat betreft is het een zeer geslaagd evenement. Het was een ontzettend gezellige middag, de sfeer was geweldig en de sportiviteit ongekend. Op enig moment stonden er in totaal zo’n 15 Nederlandse mensen onderaan de piste. Iets wat ze in Sollefteå waarschijnlijk nog niet eerder meegemaakt hadden.

Na de prijsuitreiking gaan we nog even binnen in de skihut zitten om uit te rusten, wat te drinken en te eten. We praten nog even wat na met onze vrienden uit het drop en nemen na ongeveer 45 minuten afscheid van elkaar. We gaan elkaar tijdens ons volgende verblijf in Zweden zeker weer zien. Op weg naar de parkeerplaats spreekt Frank nog even kort met Nicole Pieren en de afspraak wordt gemaakt om bij elkaar op de koffie te komen tijdens onze volgende trip. We kijken er nu al naar uit om hun emigratieverhaal te horen.

Eenmaal weer thuisgekomen worden de koffers ingepakt voor de terugreis. We eten vanavond eenvoudig een paar tosti’s uit de pan en hotdogs. De avond brengen we door bij het haardvuur en we genieten wederom van een hapje en drankje bij de tv. Er wordt nog even online ingecheckt bij SAS voor onze terugvlucht. Hmm, we hebben een verzoek gekregen van SAS of we bereid zijn om tegen vergoeding verplaatst te worden naar een andere vlucht op een latere datum. Zullen we? We denken er ongeveer 2 seconden over na en realiseren ons meteen dat de plicht in Nederland weer roept. Geen probleem, we komen snel weer terug naar Zweden. Rond middernacht gaan we naar bed. Weer een heerlijk verblijf in Zweden is voorbij gevlogen……….het was geweldig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: