Genoeg te doen

Frank is opnieuw vroeg wakker. Uitslapen is er niet bij maar daar is hij nooit erg goed in geweest. Om 08.30 uur is Chantal ook beneden en wordt de tafel gedekt voor het ontbijt. Voor die tijd heeft Frank de houtmand alweer gevuld en de kachel aangemaakt. Ook pa en ma zijn op tijd wakker en tijdens het ontbijt wordt het programma van de dag doorgenomen. Frank en zijn vader gaan aan de slag met hout stapelen en het verder verstevigen van de dakspanten van de garage. Het is buiten -16 graden dus wat fysiek werk doet wonderen om warm te blijven. De moeder van Frank gaat aan de slag met het maken van gordijnen voor een aantal ramen op de bovenverdieping.

De gestapelde houtvoorraad begint al vorm te krijgen. Het merendeel van het hout is nu gestapeld, morgen het laatste restje nog. Nadat we nog wat sneeuw van het dak van de garage gehaald hebben geruimd verstevigen we de dakspanten nog wat verder. De sneeuwdruk mag nu verder geen probleem meer opleveren.

Nadat het werk buiten is gedaan gaat Frank aan de slag met het schuren van een drietal raamkozijnen op de bovenverdieping. Deze stonden al in de witte verf maar het schilderwerk was naar onze mening nogal slordig gedaan. Bovendien was het vast al een aantal jaren geleden. Aangezien er nieuwe spangordijnen in deze kozijnen komen is het wel verstandig om deze eerst van een nieuwe verflaag te voorzien. Na het schuren plakt Chantal de kozijnen af zodat we netjes “binnen de lijntjes schilderen”. Het voordeel van schilderen met verf op waterbasis is dat het lekker snel droogt. Het is dus prima haalbaar om deze 3 kozijnen vandaag 2 keer te schilderen.

Tijdens het drogen van de verf gaat Chantal naar buiten om de voerplaats voor het wild achter in de tuin weer begaanbaar te maken. Er wordt een nieuwe schaal met vers voer neergezet. Ook vanuit deze hoek van de tuin is goed te zien hoeveel sneeuw er eigenlijk de afgelopen weken is gevallen. Tijdens onze afwezigheid de afgelopen weken heeft het 2 keer een paar uur gedooid. Er zijn flinke hoeveelheden sneeuw van het dak af gekomen en dat is goed te zien.

Terwijl de verf op de bovenverdieping verder droogt gaan wij even naar de supermarkt om onze voorraad wat aan te vullen. De ouders van Frank blijven thuis en werken vrolijk door. De rest van de middag wordt verder besteed aan kluswerk. De vader van Frank hangt in de woonkamer nog twee mooie theelichthouders aan de muur. Ook bevestigt hij een nieuwe vloerstrip op de overgang van de 1e naar de 2e hal op de benedenverdieping. Frank schildert de 3 kozijnen op de bovenverdieping voor de tweede keer en de moeder van Frank krijgt twee spangordijnen klaar die als de verf gedroogd is ook nog opgehangen worden.

Al met al zijn we wederom tevreden met het resultaat. We genieten samen van de het avondeten. We eten rösti, kalkoenburgers en gemengde groente. De rest van de avond houden we onze telefoon goed in de gaten. De voorspellingen voor Noorderlicht zijn goed en aangezien het inmiddels weer kraakhelder is zijn we erg benieuwd of het vanavond dan ook echt gaat gebeuren. De ouders van Frank hebben nog nooit Noorderlicht gezien. Wij wel in Fins Lapland maar het blijft speciaal. Zeker wanneer je het Noorderlicht kunt zien vanaf je eigen oprit.

De kans dat we voor 23.00 uur Noorderlicht kunnen zien is vrij klein. Er is rondom ons huis teveel “lichtvervuiling” alleen al vanwege de straatverlichting die recht voor ons huis brandt. Daarnaast is de toegangsweg naar de kerk fel verlicht. Deze straatverlichting gaat om 23.00 uur uit dus we schatten onze kansen daarna gunstig in.

Om 22.30 uur gaan we toch even op de bovenverdieping voor het raam staan om te kijken of we misschien al iets kunnen zien. Helaas, geen Noorderlicht. Maar we zien wel iemand op straat. Dat is rond dit tijdstip bij ons uitzonderlijk te noemen. Wat tevens opvalt is dat er weinig beweging in zit. Toch nog maar eens goed kijken. WAT IS DAT????? Tot onze grote verbazing zien we op zo’n 200 meter van ons huis 3 elanden op straat staan. We rennen naar beneden om pa en ma te waarschuwen en we trekken snel onze skikleding aan om naar buiten te gaan. We willen toch kijken of we voorzichtig dichterbij kunnen komen en misschien een paar foto’s kunnen maken. We lopen voorzichtig naar de elanden toe en kijken goed hoe ze reageren. Ze kijken op een afstandje naar ons maar lijken zich niet aan onze aanwezigheid te storen. We maken een paar foto’s op gepaste afstand. De elanden lopen de berm in en verdwijnen daarna de bossen in. Helaas hadden we door de commotie de camera op de telefoon niet goed ingesteld en zijn de foto’s niet heel duidelijk geworden. Maar goed, ze zijn in ieder geval herkenbaar op de foto’s….

Hoe gaaf is dit. We hadden al eerder elanden gezien tussen Stockholm en Uppsala maar zo dicht bij huis is toch wel een unieke belevenis. We gaan weer terug naar binnen om even lekker op te warmen bij de houthaard. We zijn toch redelijk overhaast naar buiten gegaan en hadden eigenlijk te weinig warme kleding aan dus even lekker opwarmen is geen straf.

Om 23.00 uur gaat de straatverlichting uit. De Aurora app geeft op de telefoon aan dat over een half uur de kans op Noorderlicht nog aanzienlijk toeneemt. Rond 23.30 uur gaat Frank naar buiten. Na een paar minuten roept hij naar binnen dat iedereen snel moet komen. De vader van Frank sprint de trap naar de bovenverdieping op en staat voor het raam te kijken. Chantal en de moeder van Frank trekken snel skipakken aan en komen naar buiten. Jawel hoor, we hebben Noorderlicht!!! Het is niet heel sterk maar we zien langzaamaan een brede strook met een groene gloed ontstaan die constant verplaats en van vorm verandert. Een soort van dansende gloed. Wat een magisch gezicht vanaf onze eigen oprit. Het houdt in totaal een kwartiertje aan en dan is het weer voorbij. Wat een avond zeg!! Eerst elanden op straat en daarna ook nog Noorderlicht, dit is een super dag!

Na nog een tijd buiten naar de hemel gestaard te hebben gaan we toch maar terug naar binnen. Er is helaas geen Noorderlicht meer te zien. De ouders van Frank gaan naar bed en wij blijven nog even wakker in de hoop nog meer Noorderlicht te kunnen zien. We kijken nog een tijdje op de bovenverdieping door het raam naar buiten maar zonder succes. Om 02.00 uur besluiten we dat het genoeg is geweest. We zijn allebei moe en klaar om deze geweldige dag af te sluiten. We zullen ons deze dag nog lang herinneren!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: